Charteschpile

LUEGINSLAND: Herz isch Trumpf

Markus Manfred Jung

Von Markus Manfred Jung

Sa, 12. Januar 2019

Kolumnen (Sonstige)

Charteschpile mit Mensche, wo mer gern hät, ghört zum Schönschte, was i chenn. So ganz näbeniine, bim Chartemüschle oder wenn e Spil grad ummen isch, verzellt mer sich churz, wie s eim goht oder löst im Handchehrum e Problem, wo eim scho lang uf d Lebere druckt. Chindheitsbilder göhn mer dur de Chopf. Mir drei Gschwüschter lige znacht uf em Schesslo bi de Oma in de Freiatzebacherschtrooß hinte, unter de Perpendikeluhr mit ihrem schöne Big-Ben-Glockeschlag un dussle in d Nacht. Ab un zue goht d Türen uf in d Stube, öbber chunnt oder goht. Um die tiefghängti Franslelampe wabret de Stumperauch, Gleser klinge, Stimme werde lutter, wider liiser, Charte werden uf de Tisch tätscht, s wird gchlopft, triumfirt, gschtöhnt, döberet: Wie chasch du au numme! Un däno allewiil die ewig gliiche Sprüch, wo mer as Chind numme so halb verschtoht. Nit alli sin haserein. Isch Karo, also Eckschtei, Trumpf, heißt s: Enkeschtei isch nit wiit vo Wislet. Bi Herz: Herzlich küsst die Tante. Bi Pik, also Schuffle oder Schippe: Schibinski war ein Pole, vom Armloch bis zur Sohle. Un bi Chrüz: Kreuziget ihn. Un wenn däno ein d Charte bsunders hert ufs Filztuech hämmret: Uf em Tisch verrecke si! Irgendwenn emool uf eimool e chalte Luft. De Vatter trait is ins Auto abe. Wiiterschloofe. Die gliich Prozedur nomool däheim. Wiiterschloofe. Un träume dävo, dass mer irgendwenn emool mitschpile darf bi dem: Herz isch Trumpf.