Das Auto ist verkauft

LUEGINSLAND: Tropfe an de Schiib

Ulrike Derndinger

Von Ulrike Derndinger

Sa, 12. November 2016

Kolumnen (Sonstige)

Wägili, Hopser, Floh un roter Blitz hab i min erschts Kitschli gnennt. Des Auto isch ehner e Autoli gsin, awer ich habs in zehn Johr wit mit em broocht. Vun einere Ärwet zue de ander. Vun einere Wohnung zue de ander. Vun einem Schatz zum ander. Ich habs gern ghet. S isch gloffe un gloffe un gloffe, het mer Dumpf un Dreck nit iwwelgnumme. S denkt mer, dass ich vor de Beerdigung vum Vatter zum erschte Mol mit dem Wägili durch e Wäschanlag gnoddelt bin. De Angstellt hets vorher bschaut un gmeint: "Auwauwau. Nemme Si Härtebehandlung intensiv spezial. Des isch e schwerer Fall." Dass es Beifahrerfenschter – wie immer – e duumedickbreit ufgstande isch, het er nit erlickert. De Sitz isch seichnass wore. Hätt de Vatter des erlebt, hätt er sich kugelt. Ziterher muess i an sinne Todestäg immer an die Tropfe denke, wu kriz un quer an de Schiib inne nabgrännt gsin. Hit hab i de Hopser verkauft, 21 Johr alt, Maläschte mit de Bremse un usglatschti Schlappe uf alle Sitte. Verruckt. Dass eim e Huffe Blech fehle kann.