Am Vogelhiisli

LUEGINSLAND: Wie Kunschtflieger

Wendelinus Wurth

Von Wendelinus Wurth

Sa, 24. Februar 2018

Kolumnen (Sonstige)

Dosch ebs bote, jetzt, wu s kalt isch, vor unsrem Kuchifenschter. Do hängt s Vogelhiisli un drunter isch de Forsythiestruch. Vor allem d Kohlmeisle kumme un hole sich e Kernli am Hiisli, flitze uf e Zwiigli, heewe s Kernli mit em Fießli un bisse dra rum, bis alles ufgfresse-n-isch. Un nor geht s wider vun vorne los – usser s kunnt e Blaumeisli. Au wenn s kleiner isch wie d meischti andri Veegele, liidet s kei anders näwe sich. Alli andri werre ganz aggressiv vejagt. Nor schwirrt s Blaumeisli an s Hiisli un holt sich e Kernli.
Nor kumme d Kohlmeisle wider zum Zug, bis s Blaumeisli usgfresse het. D noch kleinere Tannemeisle waarte geduldig, bis alli andri furt sin.
D Buechfinke sin lang nit eso wendig wie d Meisle, wu wie Kunschtflieger durich d Forsythiezwiig suuse, ass eim schwindlig kaan werre, numme vum Zueluege. Awer Buechfinke liide d Meisle nit un vejage si, gen kei Rueh, bis alli furt sin, ass si in Rueh schnabuliere kinne. Do driwer vegesse si sogar manichmol, ass si si wege m Fuetter vejage, so steigere si sich drini un jage d Meisle wit weg vum Fuetterplatz un kumme nimm zruck.
Fir d Amsle, wu greeßer sin wie alli andri Veegele, wu an s Hiisli kumme, isch s Fuetterhiisli z klein. Si mien halt waarte, unte am Bode, bis ebs abfallt. Oder bis d Katz kunnt. Sell het au Hunger un weiß, wu de Fuetterplatz isch.