Kuscheltiere

LUEGINSLAND: Aug in Aug mit de Viiecher

Ulrike Derndinger

Von Ulrike Derndinger

Mo, 30. Juli 2018

Lueginsland

Min Bestiarium hab ich als Burscht heiß un innig gern ghet. Viiech Nummer eins, newem Kopfekissig: De Elefant, gnaiht us Teppigbode un Cord in olivgrien un bärebrun. E dicki Hutt mit weiche Häärli. Wenn de driwwerstrichsch, lege si sich um. Kannsch mit de Fingerspitze Muschter niimoole. Sinni Auge sin wissi Plaschtikknepf. Blind isch er, unni Pupille, awer de Rissel isch em gnue. Er het immer sanft nooch mer taschtet, z naacht im Bett, wenn s mer Angscht wore isch vorem Nachtkrabb.

Viiech Nummer zwei: De Aff uf de Fenschterbank. E Großmuul un e gueter Kletterer uf de Kleiderschrank. Am Wedel hab ich ne zwirbelt und nuff-gschosse. Bämm. So schnell wie er isch keiner gsin. Bi alle Torture isch dem Kerli s Grinse nit vergange. Er hets schiints luschtig ghet mit mer. Un ich mit ihm: Aug in Aug hän mer mitnander babbelt un glacht, dass d Muetter gruefe het: "Isch ebber bi der?"

Viiech Nummer drei: De Has. Der arm’ Kerli isch als im Kuehschtall us minnere Kinderschees gfloge. Dodebi het er sich s Schniffili verrisse. Siterher isch em nimmi ganz wohl, un er kötzelt Fädli Holzwull. Bis hit.

Alli drey sin alt wore. D Nähte breche, s Fell isch stumpf, si muchele e weng. Awer si läwe. S Gnadebrot isch ne gwiss.