Kulanti Schwizer

LUEGINSLAND: D Poscht teschte

Wendelinus Wurth

Von Wendelinus Wurth

Sa, 20. Januar 2018

Lueginsland

D Wihnaachtsposcht isch jeds Johr wider e Tescht fir d veschideni Poschtbetriib. Vor e paar Johr he-mr s emol velebt, ass Bekannti vun uns in de gliche Ortschaft in de gliche Strooß zwii Hiiser witer in e andri Wuhnung zoge sin. D Poscht het e Muunet brucht zum de Brief zue uns zruckzschicke mit em Kirzel vum e Name un dem drufgstempelte Vemerik: Empfänger unbekannt verzogen. Mei, he-mir uns ufgregt iwer seller Briefbot, wu nit gmerikt ha will, ass die jetz bloß zwii Hiiser witer wuhne.
S isch siterher besser worre: D Poscht brucht ke Muunet meh, allefalls noch ebene zwii, drej Woche. Awer si schicke au schun emol Poscht zruck, we-mr statt Lessingstrooß Lessingweg gschriiwe het – au wenn s in sellere Stadt nur ei Strooß mim Lessing git.
Umso meh he-mr uns gfreit iwer e Brief, wu schu nooch Drejkini zue uns kumme-n-isch, us de Schwiz. Unser Bekannter het s alte Kuveer vun unsre Wihnaachtsposcht mit sinre alte Adress mitgschickt un mir hen kinne sehne, was d Schwizer Poscht demit gmacht het: Si hen d nej Adress – in re ganz andre Ortschaft – in Blockschrift vun Hand drufgschriiwe un hen unsrem Bekannte der Brief noochgschickt. Un we-mr s reecht gsehne hen, het s ne nit emol ebbis koscht. Un si hen grad emol e Woch defir brucht.
Do sag noch emol ebber ebbis iwer d Schwizer (Poscht), wu s doch allewil heißt, bi dene zehlt numme eins: Zit isch Geld.