Lueginsland

Nejjohr: E Bretschele ans Ohr

Friedel Scheer

Von Friedel Scheer

Fr, 05. Januar 2018

Lueginsland

Jedes Johr nimm i mir fescht vor: Diesmol bisch uf Zack un denksch dro un saisch "E guets Nejs!" Ich will nit wieder wiä de Stoffel dostuh un immer nur zruckgää: "Des winsch ich dir aü!" Aber no merk ich, der Ehrgiz hen anderi aü. Denn küüm hesch de Kolleg gsähne, kunnt de Nejjohrsgrueß schu wiä üs de Pischtol gschosse. De hesch kei Schangs. Do kannsch nur klei bej gää.
Des Wettrenne isch schiints no vu friähjer ibrig. Dert hets aber tatsächlich no e Sinn gha. Ich hon nämlich gläse, dass mr ebberem s Neijohr "aginne" het kinne. Des heißt "angewinnen" un gmengt isch, dass mr als Kind bim Nejjohr-Awinsche Erschter sii un sine Kamerade zvor kumme het welle. Des vestoht mr, wemmer weiß, dass friähjer d Kinder uf e fredige Nejjohrsspruch hi vu ihre Gettine un Gottine e Bretschele gschenkt kriägt hen. Wer do schnäll gsi isch, isch am meischte wohloo gsi. Was mr sage het miäße, het mr im e Sprichli parat gho: "Ich winsch ejch vil Glick zum neje Johr, dasser long läbe un gsund bliibe."
Aber s git jo noch ander Litt, wu mer aü ebbis sage mueß, wemmer si im neje Johr s erscht Mol troffe het. Do het mrs elimol nit ganz so feierlich gnumme un het gsait: "Ich winschich au e glicklig Nejjohr un e Bretschele ans Ohr, wiä-ne Schiiredor." Luschtig hets bstimmt aü de Johann Peter Hebel anne 1802 im e Briäf an si Frejnd Gyßer gmengt, wu er gschriebe het: "I wünschich au e glückselig neu Johr und der heilig Geist! Blibet frei gsund und werdet recht feist. Und wenn näumis z teile git, so nehmet s meist!" In dem Sinn: Nemme s luschtig!