Lueginsland

Winter, Chrischte un Fasnet: FejkNjus

Friedel Scheer-Nahor

Von Friedel Scheer-Nahor

Sa, 25. Februar 2017

Lueginsland

Mr weiß efonge nimmi, was mer noch glaübe soll, wemmer vu dene "Fejk Njus", also dene "falsche Nochrichte" liest, wu zur Zitt ummenander sin un d Litt zhinterefir mache.

Wahrschiints ghert des, was uns d Volkskundler sit Johre vezelle, aü do dezue. D Fasnet dej eng mitem Chrischtetum zsämmehänke un nit anders sii wiä nomol richtig d Säu rüslo, bevor deno d Faschtezitt losgoht. S häb gar nit mitem Winterüstriibe z due, äschbliziere eim diä Wisseschaftler.

Debii, wemmer sich diä Sach emol gnaü oluegt, mueß mr doch zuegää, dass de Winter in de letschte Johre so ziemlich d Bai gstreckt het. Aü wenn er sich – jedi Regel het si Üsnahm – noch emol ufbaimt wiä diesjohr, ischs doch klar: Diä Hästräger üsem Südweschte hen gonzi Arbet gleischtet. D Narre mit ihre scheckige Spättlihäs, de grüüsige Larve un schätterige Schälle, mit dene sie e Krach zum Fechte vefiähre, hens zwäg brocht, dass de Winter dermaße vegelschteret isch, dass er in monche Johre nit emol meh de Gfrierpunkt unterschrittet, veschwiege denn e Fleckli Schnää rabwirft. Un isch es denn e Zuefall, dass des Vehängnis juscht in dem Moment losgange isch, wu d Zahl vu de Narrezinft nufgschnäpperet isch, dass mer sich nur noch vewunderet d Aüge riibe kann?

Ob d Narre allerdings so glicklich sin mit dere Entwicklung, isch nit ganz husse. Denn, wenn sie so witermache, kinnt d Fasnet ement noch vebotte were. Wege dem kriäge d Volkskundler doch so langsam Oberwasser. Nur guet, dass es de gsund Menschevestand git un mr nur eins un eins zsämmezelle brücht.