S Träne-Bänkli

LUEGINSLAND: S isch zum Hüüle

Markus Manfred Jung

Von Markus Manfred Jung

Sa, 05. Oktober 2019

Kolumnen (Sonstige)

Wenn de hüüle muesch, isch der öbbis letz gange, verchehrt gloffe, verheit, verlore. Aber guet, dass de Träne häsch, muesch nit vertröchnen eso, innewendig mein i.

Am Waldrand, änen am Adelschberg, e bizz verschtecklet im e Rank din, stoht s Träne-Bänkli. Worum isch es eso wichtig, dass es sogar as Ziil uf de Wanderschilder vom Schwarzwald-Verein stoht? S isch schon e bizzi e bsundrige Ort. S waiht eim öbbis aa dört, wie Wehmuet mein i. Wo d Gegnig do no arg arm gsi isch, hät s numme z Zell dunten im Tal Arbet gää, in de Webi un de andre Fabrike. Do sin amig d Maidli vom Adelschberg un vo Gresge früeihj am Morge de Wald ab gschprunge go schaffe un spoot am Oobe wider uffe gschtiflet, zruck. Un so notisnoo, si sin halt jung un buschper gsi, sin ämmel Zeller Kerli mit uffe, as Kavalir, wie sich s ghört, Gschpusi ebbe, uf Busaasch. Un am Träne-Bänkli isch halt umme gsi mim Händlihebe un mim Glück. Vo doo ab isch de Weg dur die offene Matten un Felder gange. Un wenn eini oder ein vo de Alten im Dörfli am Fenschter güggselet hät…

Bsunders d Gresgemer Maidli, evangelisch markgröflerisch bis 1805/06, obwohl s 150 Johr her gsi isch, un d Zeller Bursche, katholisch vorderöschtriichisch, us em Vatterunserloch, hän jo nie dörfe zämmechoo.
S Träne-Bänkli isch s Plätzli gsi zwüsche Himmel un Höll am Rand vom Fägfüür. Glück, zum Hüüle schön.