Dezent oder grell

LUEGINSLAND: De Ibergang verbasse

Beate Ruf

Von Beate Ruf

Sa, 30. Mai 2020

Kolumnen (Sonstige)

S isch schu e komischi Zit, nit wägem Corona, säll mein ich jetz nit. S fählt ebbis, un zwar de Ibergang. Am Morge gohsch üsem Hüs un s tschüderet dich ordentlig un uf em Fahrrädli hesch zimlige Iisgriffel, aber wer ziägt denn im Mai noch Händschig a? Am Middag schwitzisch deno wiä e Aff, wenn dr noch de glich dick Kittel ahesch wiä am Morge. Eigentlig wär jetz diä Zit fir diä vile Ibergangsjäckli un Mäntili, wu im Schrank uf de Isatz warte. De Ibergang isch so e Art Terminsach wore, er isch nämlig kei Johreszit meh, sondern e Tageszit, gnau gnumme nur e baar Stunde – ein begrenztes Zeitfenster – sait mr do jo. Un säll Fenschter isch so zwische halber elfi un halber zwelfi am Morge uf.
Ich ziäg jetz uf jeder Fall dapfer eins vu minene Ibergangsjäckli a, egal ob ich friär wiä e Schnider oder schwitz wiä e Aff. Ich loß mr de Spaß an de Ibergangskittili nit verderbe un s paschtellfarbig vum letschte Johr wartet noch uf d Premiere.

. . . obwohl, grad dis Johr gits so scheen bunti Jäckli und Kittili in satte Farbe un mr soll jo au oder grad im Alter sichtbar blibe. Also so e grasgriäns Stutzerli kennt mr schu gfalle, aber villicht verdruck ichs mr bis zöem Spotjohr, dert gits e zweiti Chance fir de Ibergang un diä Froschkittili sin bis dert bstimmt rabgsetzt.