Augenweide

LUEGINSLAND: S Malterdinger Gäldbitteli

Friedel Scheer-Nahor

Von Friedel Scheer-Nahor

Sa, 20. März 2021

Kolumnen (Sonstige)

An scheene Wanderweg manglets bi uns jo nit. Ein devu hemmer vor kurzem entdeckt un debii no e klei wing unseri Dialekt-Kenntnis an eigens defir ufgstellte Tafle ufgfrischt. In Malterdinge ischs gsi. Do gits de Panoramaweg "Augenweide" rund ums Dorf mit prächtige Üsblick in alli Richtunge.

 Wu ich do mittle im Dorf gstande bin, isch mir uf aimol s Malterdinger Gäldbitteli in Sinn kumme. Wem s vu uns Kinder gnaü ghert het, weiß ich gar nimmi. Aber s isch e kleins Bitteli üs Seehundfell gsi mit ere brüne Ziernaht im Iberwindlingsstich. Malterdinger Gäldbitteli hets gheiße, will s uns vunere Fraü üs Malterdinge, mit dere mir witlos vewandt gsi sin, vemacht wore isch. Jeder hets welle ha. S isch eifach so e wohligs Gfiähl gsi, wemmer iber des Fell striche het kinne, nur in ei Richtung natirlich, in die ander hen sich aim d Härli nämlich entgege gstibberet. Malterdinge isch mir dertmols wiä s Paradies vorkumme, e Ort, so wit furt, wu s so scheeni Sache git.
 Des Gäldbitteli isch jetz nooch iber finfefuffzig Johr niäner meh. Aber noch exischtierts in de Erinnerung. Wenn ebbis so e diäfe Iidruck zwäg bringt, hets – grad wiä de Wanderweg – doch e Erwähnung in de Zittung vediänt. Mengener nit aü?