In de Stroßebahn

LUEGINSLAND: Alles uf eini Karte

Friedel Scheer-Nahor

Von Friedel Scheer-Nahor

Sa, 14. Mai 2022

Lueginsland

S pressiert wieder emol. Eigentlich hätt si schu vor finf Minüde in de Innestadt sii solle. Wenn si nit noch viel meh z spot kumme will, muess si jetz d Stroßebahn nemme. Aber wege denne zwei Haltestelle e Fahrschiin kaüfe? Des wird bigoscht doch aü emol so guh, denkt si, un nimmt diä nächscht wu kunnt. D Dire goht uff, si setzt e Fueß uf die erscht Stufe, do flatteret ere im e hoche Boge e Einzelfahrschiin entgege un wiä wenn ebber ihre Arm fiähre dät, schnappt si ne uf.
Si stigt ii, d Dire gehn zue un d Tram fahrt los. Do hert si schu: "Die Fahrscheine bitte." Jetz ischs passiert. Wie kunnt si nur üs dere veflixte Situation? Si sinniärt nit lang, setzt alles uf diä ufgschnappt Karte un hebt si em Kontrolleer entgege. Der luegt druf, knappet mit em Kopf un laüft witer. S het funktioniert! Si kann ihre Glick nit fasse un denkt, des isch bstimmt vu ganz obe glenkt wore. S git also doch ebbis Iberirdischs, e Macht, wu hilft, wemmer e Bock gschosse het. E Wälle vu Dankbarkeit schüseret durch si durch.
Wu si üsstigt, luegt si uf de Fahrschiin bevor si-n-e furtgheit - un glaübt ihre Aüge nit. Ufem Fahrschiin stoht ganz ditlich s Datum vu geschtert. Soviel Glick uf einem Hüffe - eifach so? Do hets ebber aber wirklich bsunders guet mit ere gmengt. Des derf mr nit nomol rüsfordere, denkt si. Un zahlt s nächscht Mol wieder, wie sichs ghert.