Wihnaachtsbreedle

LUEGINSLAND: Keini meh iwrig

Wendelinus Wurth

Von Wendelinus Wurth

Sa, 16. Dezember 2017

Lueginsland

So kaan s gih. Unser Toochter het, wu si noch klein gsi isch, emol gholfe Springerle bache, awer si isch liewer devugsprunge, wil s eso lang duert het. In de letschte Johre het si nit vil mit Wihnaachtsbreedlebache im Sinn gha, isch awer disletscht mit e paar Kommilitoninne un eme Kommilitone uf d Idee kumme ewe grad des z mache. Do sin si also in ihrer schmale Kuchi zammeghuckt un hen allerlei Breedle bache. Un wie schiin die usgfalle sin! Zimtstern un Nussecke un Buttergebäck un vor allem die Vanillegipfel, wu der Kerl alli eso schiin egal gmacht het. Sogar min Frau, wu keini meh bacht, wil ihre d Breedle z sieß sin, het si prowiert un fir guet un nit z sieß gfunde. S kunnt noch besser: Bi ihrem Allerliebschte het d Toochter au e gheerigi Portiuun glosst, wu er grad nit deheim gsi isch. Wu si awer wider kumme-n-isch un het ne gfroogt, wie si gschmeckt hen, het er s nit kinne sage. Sini Eltre hen si nämlig prowiert un nimm kinne ufheere – bis keini meh iwrig gsi sin. Sin Muetter het nämlig disjohr au (noch) keini bache. Villicht triibt si jo ihr schleechts Gwisse un si kriegt noch Luscht dezue – Zit isch jo noch gnue.