Lueginsland

Unterwegs in de Regio: Vum Griäße

Friedel Scheer-Nahor

Von Friedel Scheer-Nahor

Sa, 10. Juni 2017

Lueginsland

Hänne un änne am Rhii schwätzt mr inzwische nit nur veschiedeni Sproche. Nai, s git aü anderi Unterschied, wu aim nit so richtig iilejchte wen. Bim Wandere in de Vogese fallt mir uf, dass fascht jeder, wu mr unterwägs trifft, e munters "Boschuur" here losst. Un natirlich griäßt mr sälber, so guet mr kann, zruck. Oder, wemmer schu wing zue de fortgschrittene Elsiss-Wanderer ghert, un eim s "Boschuur" schu gschmeidiger vu de Lippe kunnt, griäßt mr sogar zerscht. Bsunders nätt ischs, wenn eim Kinder frejndlich un offe zueriäfe. Noch drei-, viermol Wandere im Elsiss will mr des nimmi misse. S goht eim nab wiä Eel.
Wemmer deno aber emol wieder im Schwarzwald unterwegs isch, mengt mr doch allzue oft, dass mr mittle in e Herd vu Brummelhäfe niigrote isch oder zmindescht unter vedrucksti Stockfisch, wu eim de Grueß nit abnemme un grad z Leid uf diä ander Sitte luege. Hä, frog ich mich do, an was lits?
Jetz isch mr ebbis in Sinn kumme, wu erkläre kinnt, wu de Has im Pfäffer lit. S isch emend so, dass d Litt nit wisse, ob sie "Hallo", "Grüeß Gott" oder "Guete Dag" sage solle. Wemmer sone Üswahl het, gohts schiints z long bis mr üsbsunne isch, bevor mr anenander durchgwitscht isch. Drum entscheidet mr sich am beschte vu vornerii un het e Grueß parat, wemmer sich trifft. Denn Frejndlichkeit unterenander macht guet Wätter un tuet eifach alle guet.