Morgerege Wiiberweh

LUEGINSLAND: Alti Sprüch

Markus Manfred Jung

Von Markus Manfred Jung

Sa, 03. März 2018

Kolumnen (Sonstige)

Mänkmool hört mer, gern vo eltre Lüt, son en alte Spruch, wo wien e Blitz iischlat un alles uslüüchtet, was eim so im Hirni dämmret: Morgerege Wiiberweh/Am Nomittag chasch d Sunne seh.
Won is ghört ha, hät s mi glatt dunkt un gfreut. Zerscht. Aber däno hät s Hintersinnen agfange, s Hirne. Un i bi fascht zipfelsinnig worde. Soll des jetz heiße, dass, wenn s am Morge rägele tuet, allimools am Nomittag scho wider d Sunne schiint? Des wäri jo glungen un schön. Aber heißt s däno nit au, dass s Truurigsii vo Fraue grad eso schnell vergoht un also nit viil bedüttet? Aber hallo! Un worum goht des nit au mit Männerweh? Isch des ämend en unüberlegte Matschoschpruch vo früehner, hä? I weiß nit recht. Wiiberweh wie Morgerege, des isch doch e schöne Vergliich. Bringt is de Rege nit alle Sege, macht s Lebe möglich, s Wachsen in de Natur, zämme mit em Sunneliecht un de Wermi? Grad so wie d Fraue mit all ihrem Sorge, all ihrne Sorge. Un drum bringe si d Sunnen un s Liecht, so schnell wie s ebbe wider goht. Nit hadre, hassen un chriege, sell alti Männerweh, wo hebt! E schöne Spruch: Morgerege, Wiiberweh, am Nomittag chasch d Sunne seh.